Πρωινό σχόλιο: Ρίχνει νερό στο κρασί του ο Τραμπ για τους δασμούς;

Ο υποψήφιος υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπεσέντ, παραδέχθηκε ότι οι δασμοί είναι ένα εργαλείο πιέσεων

Από καιρό έχουμε υποστηρίξει ότι ο Τραμπ ανεβάζει πολύ τους τόνους για να διαπραγματευθεί. Πόσο δίκιο είχαμε φάνηκε όταν από τον κύκλο του διέρρευσαν καθησυχαστικά σχόλια για διαπραγμάτευση μέσω δασμών.

Στην συνέχεια ο υποψήφιος υπουργός Οικονομικών του, Σκοτ Μπεσέντ, παραδέχθηκε ότι υπάρχει αυτή η προοπτική και ότι οι δασμοί είναι ένα εργαλείο πιέσεων. Αλλά οι Αμερικανοί που αντιτίθενται στον Τραμπ, είτε πρώην Ρεπουμπλικάνοι που δεν είναι με το στρατόπεδό του είτε Δημοκρατικοί το έχουν πάει σε άλλο επίπεδο. Απλά πιστεύουν ότι οι απειλές του είναι μόνον λόγια. Αλλά δεν είναι τόσο απλό.

Χθες το Bloomberg έφθασε στο σημείο να γράψει ότι επικρατεί ανακούφιση στις αγορές, επειδή δεν εφάρμοσε από την ημέρα της ορκωμοσίας  του την επιβολή δασμών. Δεν μιλάμε καν για την πρώτη μέρα, αλλά για την ημέρα της ορκωμοσίας. Είναι δυνατόν να βγαίνει έτσι το σενάριο περί απομάκρυνσής του, από τις πολιτικές που έχει προαναγγείλει; Προφανώς και θα ρίξει τους τόνους, αλλά τι μέτρα θα πάρει, θα το ξέρουμε το επόμενο διάστημα.

Παρά ταύτα το Bloomberg αναφέρει σε ρεπορτάζ του: «Η Wall Street άφησε συλλογικό αναστεναγμό αφού ο Ντόναλντ Τραμπ απέφυγε να επιβάλει ειδικούς  δασμούς στην Κίνα, από την πρώτη ημέρα της θητείας του, ωθώντας τα παράγωγα  των μετοχών των ΗΠΑ υψηλότερα. Το δολάριο κατρακύλησε.

Απομακρυνόμενος από έναν πλήρη εμπορικό πόλεμο, ο Τραμπ σχεδιάζει να εκδώσει ένα ευρύ μνημόνιο που καθοδηγεί τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες να μελετήσουν τις υπάρχουσες εμπορικές πολιτικές και τις σχέσεις με την Κίνα, τον Καναδά και το Μεξικό, σύμφωνα με τη Wall Street Journal.

Μετά την ορκωμοσία του, ο πρόεδρος υποσχέθηκε να υπογράψει μια σειρά εκτελεστικών διαταγών, συμπεριλαμβανομένου ενός που κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού. Προς το παρόν, ωστόσο, η εκτελεστική δράση δεν θα περιλαμβάνει νέους δασμούς στους τρεις μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ.

Τα σημάδια ότι ο πρόεδρος μπορεί να ακολουθήσει μια λιγότερο προστατευτική προσέγγιση, προς το παρόν, είναι ένα όφελος για τις πολυεθνικές εταιρείες που βασίζονται στο διασυνοριακό εμπόριο, δίνοντάς τους χρόνο να προσαρμόσουν τις τιμές και να μετριάσουν τυχόν επιπτώσεις στα περιθώρια κέρδους».

Τι να πούμε, αμήν. Οι δασμοί δεν φέρνουν νίκη για κανέναν.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ