Η εσωτερική λειτουργία και ηγεσία των Ταλιμπάν ήταν πάντα σε μεγάλο βαθμό μυστική, ακόμη και κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας τους στο Αφγανιστάν από το 1996 έως το 2001.
Καθώς η σκληροπυρηνική ισλαμιστική ομάδα φαίνεται να βρίσκεται στα πρόθυρα της ανάκτησης της εξουσίας σε όλη τη χώρα, ίσως είναι καιρός να μάθουμε τα ηγετικά στελέχη του νέου αυτοαποκαλούμενου Ισλαμικού Εμιράτου του Αφγανιστάν.
Χαϊμπατουλάχ Αχουντζάντα, ο ανώτατος ηγέτης
Ο Χαϊμπατουλάχ Αχουντζάντα διορίστηκε ηγέτης των Ταλιμπάν σε μια γρήγορη μετάβαση εξουσίας μετά από Αμερικανική επίθεση με μη επανδρωμένο αεροσκάφος που σκότωσε τον προκάτοχό του, Μουλά Μανσούρ Αχτάρ, το 2016.
Πριν ανέβει στις ανώτερες τάξεις, ο Αχουντζάντα ήταν μια θρησκευτική προσωπικότητα χαμηλού προφίλ. Πιστεύεται ευρέως ότι έχει επιλεγεί για να υπηρετήσει περισσότερο ως πνευματικός ηγέτης παρά ως στρατιωτικός διοικητής.
Αφού διορίστηκε ηγέτης, ο Αχουντζάντα εξασφάλισε υπόσχεση πίστης και αφοσίωσης από τον επικεφαλής της Αλ Κάιντα Αϊμάν αλ-Ζαουαχίρι, ο οποίος έλουσε τον θρησκευτικό λόγιο με επαίνους, αποκαλώντας τον «εμίρη των πιστών».
Ο Αχουντζάντα ανέλαβε την τεράστια πρόκληση να ενοποιήσει το μαχητικό κίνημα που για λίγο είχε διασπαστεί κατά τη διάρκεια ενός σκληρού αγώνα εξουσίας μετά τη δολοφονία του προκατόχου του, και την αποκάλυψη ότι η ηγεσία είχε κρύψει τον θάνατο του ιδρυτή των Ταλιμπάν Μουλά Ομάρ για χρόνια.
Το δημόσιο προφίλ του ηγέτη περιορίστηκε σε μεγάλο βαθμό στην δημοσίευση ετήσιων μηνυμάτων κατά τη διάρκεια των ισλαμικών εορτών.
Μουλά Μπαραντάρ, ο ιδρυτής
Ο Αμπντούλ Γκάνι Μπαραντάρ μεγάλωσε στην Κανταχάρ, τη γενέτειρα του κινήματος των Ταλιμπάν.
Όπως και οι περισσότεροι Αφγανοί, η ζωή του Μπαραντάρ άλλαξε για πάντα από τη Σοβιετική εισβολή στη χώρα στα τέλη της δεκαετίας του 1970, μετατρέποντάς τον σε αντάρτη. Πιστεύεται ότι πολέμησε δίπλα-δίπλα με τον μονόφθαλμο κληρικό Μουλά Ομάρ.
Οι δύο τους συνέχισαν και ίδρυσαν το κίνημα των Ταλιμπάν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 εν μέσω του χάους και της διαφθοράς του εμφυλίου πολέμου που ξέσπασε μετά την αποχώρηση των Σοβιετικών.
Μετά την κατάρρευση των Ταλιμπάν το 2001, ο Μπαραντάρ πιστεύεται ότι ήταν μεταξύ μιας μικρής ομάδας ανταρτών που πλησίασε τον προσωρινό ηγέτη Χαμίντ Καρζάι με μια επιστολή που προσέφερε μια πιθανή συμφωνία που θα είχε ως αποτέλεσμα οι μαχητές να αναγνωρίσουν τη νέα κυβέρνηση.
Ο Μπαραντάρ που συνελήφθη στο Πακιστάν το 2010, τέθηκε υπό κράτηση μέχρι η πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών να φέρει αποτελέσματα και να τον αφήσουν ελεύθερο το 2018 όταν εγκαταστάθηκε στο Κατάρ. Εκεί διορίστηκε επικεφαλής του πολιτικού γραφείου των Ταλιμπάν και επέβλεψε την υπογραφή της συμφωνίας αποχώρησης με τους Αμερικανούς.
Σιρατζουντίν Χακάνι, επικεφαλής του Δικτύου Χακάνι
Γιος του διάσημου διοικητή από την αντισοβιετική τζιχάντ, Τζαλαλεντίν Χακάνι.
Ο Σιρατζουντίν κατέχει διπλή θέση ως αναπληρωτής ηγέτης του κινήματος των Ταλιμπάν ενώ ηγείται επίσης του ισχυρού δικτύου Χακάνι.
Το δίκτυο Χακάνι είναι μια τρομοκρατική ομάδα σύμφωνα με τις ΗΠΑ και θεωρείται εδώ και καιρό ως μία από τις πιο επικίνδυνες παρατάξεις που πολεμούν τις αφγανικές δυνάμεις και τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
Η ομάδα είναι διαβόητη για τη χρήση βομβιστών αυτοκτονίας και πιστεύεται ότι έχει ενορχηστρώσει μερικές από τις πιο σημαντικές επιθέσεις στην Καμπούλ όλα αυτά τα χρόνια.
Το δίκτυο έχει επίσης κατηγορηθεί για δολοφονία κορυφαίων Αφγανών αξιωματούχων και κράτηση απαχθέντων Δυτικών πολιτών για λύτρα, συμπεριλαμβανομένου του Αμερικανού στρατιώτη Μπόου Μπέργκνταλ, που απελευθερώθηκε το 2014.
Γνωστοί για την ανεξαρτησία τους, την μαχητικότητα και τις επιτήδειες επιχειρηματικές συναλλαγές, τα μέλη της Χακάνι πιστεύεται ότι επιβλέπουν τις επιχειρήσεις στα δύσκολα βουνά του ανατολικού Αφγανιστάν, ενώ ασκούν σημαντική επιρροή στο ηγετικό συμβούλιο των Ταλιμπάν.
Μουλά Γιακούμπ, το τέκνο
Είναι γιος του ιδρυτή των Ταλιμπάν Μουλά Ομάρ.
Ο Μουλά Γιακούμπ ηγείται της ισχυρής στρατιωτικής επιτροπής της ομάδας, η οποία επιβλέπει ένα τεράστιο δίκτυο διοικητών που είναι επιφορτισμένοι με την εκτέλεση των στρατηγικών επιχειρήσεων του πολεμου.
Η καταγωγή του και οι δεσμοί του με τον πατέρα του, ο οποίος σχεδόν λατρευόταν ως ηγέτης των Ταλιμπάν, χρησιμεύει ως ένα ισχυρό σύμβολο και τον καθιστά μια ενωτική φιγούρα σε ένα διευρυμένο πλέον κίνημα.
Ωστόσο, οι εικασίες παραμένουν πολλές για τον ακριβή ρόλο του Γιακούμπ στο κίνημα, με ορισμένους αναλυτές να υποστηρίζουν ότι ο διορισμός του στο στρατηγικό ρόλο το 2020 ήταν απλά συμβολικός.
