Είτε με τη μέθοδο του δέλεαρ της κάρτας υγείας COVID είτε με τη πίεση του να καταστούν τα εμβόλια υποχρεωτικά για ορισμένες ομάδες της κοινωνίας, πολλές ευρωπαϊκές χώρες χρειάστηκε να παρέμβουν για να ενισχύσουν τους εμβολιασμούς.
Εξαίρεση είναι η Ισπανία, όπου δεν υπάρχουν ούτε κάρτες ούτε κυβερνητικές πιέσεις. Ωστόσο, η χώρα διαθέτει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά εμβολιασμών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Πάνω από το 71% του συνολικού πληθυσμού της Ισπανίας των 47 εκατομμυρίων είναι πλήρως εμβολιασμένοι, σε σχέση με το 61%της Ιταλίας και τη Γαλλία αλλά και τη Γερμανία στο 60%, σύμφωνα με την εταιρία στατιστικών μελετών Our World in Data.
“Σε σύγκριση με τις άλλες τέσσερις πιο πυκνοκατοικημένες χώρες της ΕΕ, η Ισπανία κατέχει την πρώτη θέση σε όλους τους δείκτες, τοποθετώντας την στην πρώτη θέση των χωρών της G20 τόσο σε ενέσεις πρώτων δόσεων όσο και σε πλήρη εμβολιασμό”, καυχιέται το ισπανικό υπουργείο Υγείας.
Χαιρετίζει “μια συλλογική επιτυχία του ισπανικού λαού που μεταφέρει ένα μήνυμα εθνικής υπερηφάνειας και συμβάλλει σε μια άνευ προηγουμένου κοινωνική και οικονομική ανάκαμψη” δήλωσε το υπουργείο.
Ποιοι είναι λοιπόν οι λόγοι πίσω από την επιτυχημένη εκστρατεία της Ισπανίας για τον COVID-19 και τι μπορούν να μάθουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες από αυτήν;
Σύμφωνα με τους ειδικούς οι ισχυρές επιδόσεις της Ισπανίας προκύπτουν από έναν συνδυασμό υγιών δημόσιων πολιτικών και πολιτιστικών παραγόντων που είναι βαθιά ριζωμένοι στον κοινωνικό ιστό της χώρας.
Αλλά η χώρα της Νότιας Ευρώπης μπορεί να μην έχει γλυτώσει από την πανδημία ακόμα.
Με την κυκλοφορία των εμβολίων της ΕΕ να μαστίζεται από καθυστερήσεις στην παράδοση και προβλήματα υλικοτεχνικής υποστήριξης, η έναρξη των εμβολιασμών στην Ισπανία ήταν υποτονική και αργή.
Στα μέσα Απριλίου, όταν το 13% των Βρετανών ήταν πλήρως εμβολιασμένο, μόνο περίπου το 7% των Ισπανών ήταν στην ίδια θέση, σύμφωνα με την Our World in Data.
Τα πράγματα δεν φαίνονταν καλά στις αρχές του έτους όταν η Ισπανία ξεκίνησε την εκστρατεία της, δήλωσε ο Δρ Βικέντε Σοριάνο, καθηγητής λοιμωδών ασθενειών και διευθυντής του Ιατρικού Κέντρου UNIR στη Μαδρίτη.
“Τον Ιανουάριο, μετά την έγκριση των δύο πρώτων εμβολίων στο Ηνωμένο Βασίλειο, πιστεύαμε ότι η κατάστασή μας ήταν στην πραγματικότητα πολύ άσχημη“, δήλωσε ο γιατρός. «Όλοι γνώριζαν την καταστροφή στα γηροκομεία, όπου πέθαναν πολλοί άνθρωποι.
«Τότε αυτό που συνέβη στη συνέχεια ήταν, νομίζω, μια ισχυρή απάντηση από την κυβέρνηση και τις αυτόνομες κοινότητες».
Ο Δρ Σοριάνο είπε ότι η Ισπανία, μαζί με την Ιταλία, ήταν μεταξύ των χωρών της ΕΕ που επλήγησαν περισσότερο κατά τη διάρκεια του πρώτου κύματος της πανδημίας, οδηγώντας σε «υπερβολική απάντηση» στον εμβολιασμό από τον πληθυσμό.
“Περιττό να πω ότι οι άνθρωποι ευαισθητοποιήθηκαν επειδή είδαν ότι ελλείψει εμβολίου, υπήρξε μια τεράστια κατάρρευση της υποδομής της υγειονομικής περίθαλψης στη χώρα”, δήλωσε ο ο πρώην διευθυντής διαχείρισης κρίσεων του ΠΟΥ και επί του παρόντος βοηθός καθηγητής της Ανδαλουσιανής Σχολής Δημόσιας Υγείας. “υπήρξε σημαντική θνησιμότητα σχεδόν 85.000 ανθρώπων. Όλοι έχουμε χάσει μέλη της οικογένειας μας. Έχασα τον πατέρα μου που ήταν 94 ετών”.
“Τον Φεβρουάριο, τα πράγματα άλλαξαν και όλοι οι υγειονομικοί εμβολιάστηκαν σε λιγότερο από δύο μήνες”, δήλωσε ο Δρ Σοριάνο, αναφέροντας επίσης την επιτυχία της εκστρατείας εμβολιασμού μεταξύ αστυνομικών και κοινωνικών λειτουργών.
Στη συνέχεια το γηροκομείο ακολούθησε το αυτό το παράδειγμά. “Σχεδόν όλοι οι ηλικιωμένοι, περισσότερο από το 95% εξ αυτών εμβολιάζονται”, σχολίασε ο Δρ. Σοριάνο.
“Το νοσοκομείο μας είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα στη Μαδρίτη και μπορώ να σας πω ότι ο αντίκτυπος ήταν απίστευτος. Τον Μάρτιο, πριν από το Πάσχα, δεν είχαμε άλλες εισαγωγές από τα γηροκομεία”
Οι αντιεμβολιαστές ήταν πάντα χαμηλά σε αριθμούς στην Ισπανία μετά από το συλλογικό τραύμα που χρονολογείται από την εποχή του Φράνκο.
“Οι παλαιότερες γενιές στην Ισπανία θυμούνται ακόμα τη δικτατορία του Φράνκο όταν δεν τους εμβολιάζαν κατά της πολιομυελίτιδας“, εξήγησαν Ισπανοί λοιμωξιολόγοι.
