Οι οθόνες των τηλεδιασκέψεων έκλεισαν και ένα ακόμα Eurogroup πέρασε στην ιστορία, όμως η ιστορία με τη σειρά της θα γράψει ότι το συγκεκριμένο Eurogroup ήταν η αρχή του τέλους ή το τέλος της αρχής της Ευρώπης των λαών.
Σε μια συνεδρίαση που διάρκεσε σχεδόν 3 μέρες, το Eurogroup τελικά κατάφερε να έρθει σε συμφωνία και να προχωρήσει στην ενίσχυση των δοκιμαζόμενων οικονομιών της Ευρωζώνης, όμως τόσο το συμφωνημένο ποσό όσο και η διαδικασία με την οποία υλοποιήθηκε η συμφωνία, για καιρό θα αποτελεί για πολύ καιρό μελανό σημείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έδωσε την εκτίμηση της και προχώρησε στην ανακοίνωση αγοράς ομολόγων. Η Κριστίν Λαγκάρντ έθεσε όλα τα στοιχεία στην διάθεση των υπουργών οικονομικών, τόνισε την ανάγκη τόνωσης της οικονομίας σαν εργαλείο για την ανακούφιση της κοινωνίας που μετράει τεράστιες ανθρώπινες απώλειες και κάθισε στην άκρη παρακολουθώντας την Γερμανία με την Ολλανδία να παίζουν το δικό τους παιχνίδι.
Αυτό που αντιμετώπισε ήδη από τον Μάρτιο η ΕΚΤ, ήταν οι φωνές των κεντρικών τραπεζιτών αλλά και πολλών μελών του Δ.Σ της ίδιας της ΕΚΤ τα οποία διαφωνούσαν κάθετα και οριζόντια στο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων. Η βασική διαφωνία εναντίον των αποφάσεων της Κριστίν Λαγκάρντ, ήταν ότι με αυτή της την απόφαση παραβιάζει τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη νομισματική και τη δημοσιονομική πολιτική και καταλήγει να χρηματοδοτεί κυβερνήσεις.
Και στο βάθος ..Μνημόνια
Αυτό που πρότειναν με την σειρά τους, και αυτό ήταν και που προέβαλαν Γερμανία και Ολλανδία στο τελευταίο Eurogroup, ήταν να ενεργοποιηθεί το πρόγραμμα ΟΜΤ, το πρόγραμμα αγορών ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά, που έως τώρα είχε παραμείνει ανενεργό μολονότι το έχει ανακοινώσει από το 2012 ο Μάριο Ντράγκι.
Αυτό όμως που “κρύβει” μέσα της η ενεργοποίηση του προγράμματος ΟΜΤ, είναι ότι η ενδιαφερόμενη χώρα θα προσφύγει πρώτα στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας ESM, κάτι που σημαίνει ότι για να ενεργοποιηθεί, θα πρέπει η ενδιαφερόμενη χώρα να υπογράψει τo ανάλογο μνημόνιο.
Στις καλένδες το Ευρω-ομόλογο
Αυτό που στην ουσία βγήκε από το χθεσινό Eurogroup, ήταν η επιβεβαίωση ότι για μια ακόμα φορά η Γερμανία ορίζει τις τύχες των οικονομιών της Ευρωζώνης. Οι όποιες σκέψεις για έκδοση ευρωπαϊκού ομολόγου καταρρίφθηκαν από την καγκελάριο της Γερμανίας, Άγκελα Μέρκελ, η οποία κατέστησε σαφές ότι δεν πρόκειται να συμφωνήσει σε μια τέτοια κίνηση.
Στο πλευρό της Γερμανίας τάχθηκε η Ολλανδία και το κοινό τους μέτωπο ήταν αυτό που τελικά οδήγησε τις εξελίξεις και έκαμψε τις αντιρρήσεις τόσο της Γαλλίας όσο και της Ιταλίας.
Από τα τρία χρηματοδοτικά μέσα που αποφάσιστηκαν για άμεση χρήση μέχρι του ποσού των 540 δισ. ευρώ, ενα “εργαλείο”, αυτό του ESM, αποκαλύπτει την σαφή ανεπάρκεια των χθεσινών αποφάσεων. Τα δάνεια που οι χώρες μέλη θα ζητήσουν από αυτό, μπορούν να είναι απαλλαγμένα δημοσιονομικών (μνημονιακών) προϋποθέσεων μόνο στο βαθμό που η χώρα σε κάθε έλεγχο είναι σε θέση να αποδεικνύει οτι έχει ξοδέψει το δάνειο για δαπάνες υγείας και μόνο, όπως διευκρίνισε ο Υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων…
Κάθε άλλη δαπάνη όπως φρόντισε με πολύ επιμέλεια να εξηγήσει ο ίδιος υπουργός θα υπόκειται στις (μνημονιακές) δεσμεύσεις του ECCL, όπως προβλέπει ο κανονισμός του ESM.
Παρά το γεγονός ότι οι ανάγκες της Ευρωπαϊκής Οικονομίας ανέρχονται στο 1,5 τρισ. ευρώ, όπως ανακοίνωσε η Κριστίν Λαγκάρντ, το χθεσινό Eurogroup τελικά ανακοίνωσε πως θα συνδράμει με μόλις 540 δισ. ευρώ. Σε ότι έχει να κάνει με το υπόλοιπο ποσό που θα χρειαστεί, το μόνο που δείχνει η χθεσινή ανακοίνωση του Eurogroup ήταν μια υπόσχεση ότι θα εξεταστούν οι υπόλοιπες ανάγκες αν χρειαστεί.
Όχι ότι θα αντιμετωπιστούν και θα λυθούν, αλλά ότι θα εξεταστούν.
Μένει μόνη της η ΕΚΤ
Μπορεί οι υπουργοί Οικονομικών Γερμανίας και Ολλανδίας να αισθάνονται ικανοποιημένοι από τις χθεσινές εξελίξεις, όμως η υπόλοιπη Ευρώπη γύρισε από το Eurogroup με σκυμμένο κεφάλι. Η ΕΕ απέτυχε να δείξει το κοινωνικό της πρόσωπο και παρέμεινε προσκολλημένη στα μικροπολιτικά της παιχνίδια, τα οποία αυτή τη φορά “παίζονται” στις πλάτες χιλιάδων νεκρών.
Στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, η FED ανακοίνωσε ότι θα ρίξει στην αγορά όσο χρήμα χρειαστεί και θα τονώσει επιχειρήσεις και καταναλωτές, ενώ ήδη έχει προχωρήσει στο τύπωμα τρισ. δολαρίων.
Το ίδιο αποφάσισε χθες και η Τράπεζα της Αγγλίας, η οποία επίσης προχωράει σε τόνωση της αγοράς.
Αυτό που βλέπει η Κριστίν Λαγκάρντ και προσπάθησε να εξηγήσει στο χθεσινό Eurogrpup, είναι το γεγονός ότι σε καιρούς παγκόσμιας κρίσης, αυτό που προσπαθείς να λύσεις είναι τα άμεσα προβλήματα που δημιουργούνται. Δημιουργείς το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μπορέσει να “ανασάνει” το επιχειρηματικό τοπίο και να τονωθεί η καταναλωτική εμπιστοσύνη και δεν σε απασχολεί η άνοδος του πληθωρισμού και οι αλλαγές πολιτικών ισορροπιών.
Η ΕΚΤ, παρά τις χθεσινές αποφάσεις του Eurogroup, τόνισε ότι θα συνεχίσει να στηρίζει τις οικονομίες των χώρων της Ευρώπης και η επικεφαλής του “ένιψε τας χείρας” της, σχετικά με ότι ακολουθήσει στην Ευρωπαϊκή Οικονομία.
