Η ωμή παραδοχή της δύσης: Το αφεντικό της Ford οδηγεί Xiaomi και η «Επιχείρηση Διάσωσης» της Honda απέναντι στο “China Speed”

Όταν ο διευθύνων σύμβουλος μιας από τις πιο ιστορικές αυτοκινητοβιομηχανίες του κόσμου παραδέχεται ανοιχτά την ήττα του, η αγορά οφείλει να δώσει προσοχή. Όταν, όμως, ο CEO της θρυλικής αμερικανικής Ford ομολογεί ότι οδηγεί αυτοκίνητο κινεζικής μάρκας -και μάλιστα έχει κολλημένη τη φωτογραφία του στο ντουλάπι του για να τον «αγχώνει» καθημερινά- τότε μιλάμε για απόλυτο υπαρξιακό συναγερμό στα διοικητικά συμβούλια της Δύσης.

Η επέλαση των κινεζικών ηλεκτρικών οχημάτων (EVs) δεν είναι πλέον απλώς ένα εμπορικό φαινόμενο. Είναι ένα σοκ ταχύτητας, τεχνολογίας και συμπίεσης κόστους που έχει γονατίσει τα παραδοσιακά (legacy) μεγαθήρια της αυτοκίνησης, αναγκάζοντάς τα να λάβουν πλέον ιστορικά και «επώδυνα» μέτρα.

Jim Farley: Ο CEO της Ford που «Ερωτεύτηκε» ένα Xiaomi

Η πιο ηχηρή —και για πολλούς ταπεινωτική— παραδοχή για την κατάσταση της αμερικανικής βιομηχανίας ήρθε πρόσφατα από τα χείλη του Jim Farley, του ισχυρού άνδρα της Ford.

Ο Farley αποκάλυψε πως έφερε αεροπορικώς ένα Xiaomi SU7 (το πρώτο EV του κινεζικού τεχνολογικού κολοσσού, γνωστού στο ευρύ κοινό κυρίως από τα smartphones) από τη Σαγκάη στο Σικάγο. Η δήλωσή του άφησε άναυδη την αμερικανική αγορά: «Το οδηγώ εδώ και έξι μήνες και, ειλικρινά, δεν θέλω να το αφήσω από τα χέρια μου».

Μιλάμε για ένα όχημα που στην κινεζική αγορά ξεκινά κοντά στα 30.000 δολάρια, επιταχύνει από τα 0 στα 100 χλμ/ώρα σε περίπου δύο δευτερόλεπτα, διαθέτει προηγμένη αναγνώριση προσώπου και ασυναγώνιστη ψηφιακή ενσωμάτωση. Όπως παραδέχτηκε ο Farley: «Ήταν μια από τις πιο ταπεινωτικές στιγμές της καριέρας μου, όταν συνειδητοποιείς πως το έδαφος του ανταγωνισμού μετατοπίζεται κάτω από τα πόδια σου».

Η φωτογραφία στο ντουλάπι: Ένα καθημερινό “Μάθημα Πανικού”

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο, ωστόσο, είναι το πώς διαχειρίζεται ψυχολογικά αυτή την απειλή. Ο Farley έχει αποκαλύψει πως διατηρεί μια φωτογραφία του συγκεκριμένου κινεζικού EV στο προσωπικό του ντουλάπι (locker), έστω και εικονικό. 

Ο λόγος είναι απόλυτα στοχευμένος: Θέλει να τη βλέπει κάθε μέρα. Τη χρησιμοποιεί συνειδητά ως πηγή άγχους, καθημερινής πίεσης και κινήτρου. Αυτή η εικόνα στο locker λειτουργεί ως ένα σκληρό ξυπνητήρι για τον ίδιο και την ηγετική του ομάδα, υπενθυμίζοντας πως οι Κινέζοι δεν κατασκευάζουν απλώς αυτοκίνητα, αλλά «έξυπνα κινητά με ρόδες».

Το σοκ της Honda και η απόλυτη αυτοματοποίηση

Ο Farley δεν είναι ο μόνος που έχει χάσει τον ύπνο του. Ο Toshihiro Mibe, CEO της ιαπωνικής Honda, επέστρεψε μερικές μέρες πριν από μια επίσκεψη σε εργοστάσιο στη Σαγκάη με μια αντίδραση εξίσου ενδεικτική: «Δεν έχουμε καμία τύχη απέναντι σε αυτό. Πρέπει να δράσουμε γρήγορα».

Αυτό που είδε δεν ήταν ένα τυπικό εργοστάσιο, αλλά μια πλήρως αυτοματοποιημένη εγκατάσταση. Από την προμήθεια των ανταλλακτικών μέχρι τη διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας, τα πάντα ελέγχονταν από ρομπότ, χωρίς καμία ανθρώπινη παρουσία στο πάτωμα παραγωγής. Είναι η απόλυτη ενσάρκωση του “China Speed”.

Τα αποτελέσματα αυτού του χάσματος είναι ήδη ορατά. Η Honda είδε τις πωλήσεις της στην Κίνα να κατακρημνίζονται από 1,6 εκατ. οχήματα το 2020, σε μόλις 640.000 μονάδες, φέρνοντας την ιαπωνική φίρμα προ υπαρξιακού αδιεξόδου.

Το σχέδιο επιβίωσης της Honda: «Σφαγή» projects και επιστροφή στις ρίζες

Πώς απαντά, όμως, η Honda σε αυτόν τον κίνδυνο; Ο Toshihiro Mibe αποφάσισε να λάβει «δρακόντεια» μέτρα, έστω και αν αυτό σημαίνει την καταγραφή της πρώτης ετήσιας ζημιάς της εταιρείας εδώ και σχεδόν 70 χρόνια (η οποία υπολογίζεται ότι μπορεί να αγγίξει τα 15,7 δισ. δολάρια λόγω διαγραφών).

Το σχέδιο αντεπίθεσης της ιαπωνικής μάρκας βασίζεται πλέον σε τρεις κεντρικούς άξονες:

1. Μαχαίρι στα ζημιογόνα projects (Damage Control): Η Honda προχώρησε στην άμεση ακύρωση των επερχόμενων ηλεκτρικών της μοντέλων “0 Series” (0 SUV, 0 Saloon) για τη Βόρεια Αμερική, ενώ παράλληλα έβαλε τέλος στην πολυδιαφημισμένη συνεργασία της με τη Sony για την κατασκευή των οχημάτων “Afeela”. Ο Mibe έκρινε πως η κυκλοφορία οχημάτων που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν σε “value for money” τους Κινέζους, θα κατέστρεφε μακροπρόθεσμα την αξία και το κύρος του brand.
2. Μεταφορά παραγωγής στην Ινδία: Σε μια προσπάθεια να συμπιέσει ριζικά το κόστος κατασκευής, η εταιρεία σχεδιάζει να μεταφέρει την παραγωγή του επερχόμενου (και πιο προσιτού) EV της, του “0 Alpha”, σε εργοστάσια της Ινδίας. Έτσι, ελπίζει να αξιοποιήσει φθηνότερο εργατικό δυναμικό και πιο ευέλικτες εφοδιαστικές αλυσίδες.
3. Ανεξαρτησία του R&D (Επιστροφή στο DNA): Το πιο σημαντικό βήμα, ωστόσο, είναι η πλήρης αναδιάρθρωση του θρυλικού τμήματος Έρευνας & Ανάπτυξης (R&D). Μετά από χρόνια ενσωμάτωσής του στον κεντρικό κορμό της εταιρείας για λόγους «γραφειοκρατικής αποδοτικότητας», η Honda του δίνει ξανά πλήρη ανεξαρτησία. Στόχος είναι να μπορέσουν οι μηχανικοί της να δουλέψουν με την ταχύτητα μιας startup, επιστρέφοντας στην αμιγή, καινοτόμο μηχανολογία που έκανε τη μάρκα παγκόσμιο ηγέτη.

Το αντίμετρο της Ford: Το μυστικό Project “Skunk Works”

Αντίστοιχα βίαιη είναι και η προσαρμογή της Ford. Υπό την πίεση του “άγχους” που του προκαλεί το κινεζικό EV, ο Jim Farley δημιούργησε μια μυστική ομάδα, γνωστή ως “Skunk Works”. Λειτουργώντας εντελώς εκτός της αργοκίνητης, παραδοσιακής εταιρικής δομής της Ford, αυτή η αυτόνομη ομάδα δουλεύει αθόρυβα με έναν και μόνο σκοπό: τη δημιουργία μιας νέας, ευέλικτης πλατφόρμας για ένα εντελώς νέο, προσιτό EV των 30.000 δολαρίων, που θα έχει τα φόντα να «χτυπήσει» τους Ασιάτες κατασκευαστές.

Συμπέρασμα: Αλλάζεις ή εξαφανίζεσαι

Οι ωμές παραδοχές ηγετών όπως ο Farley και ο Mibe αποτελούν ίσως το πολυτιμότερο business μάθημα των τελευταίων ετών. Όταν οι αντίπαλοί σου αλλάζουν τους κανόνες του παιχνιδιού —μειώνοντας τον χρόνο παραγωγής στο μισό— το χειρότερο που μπορείς να κάνεις είναι να κρυφτείς πίσω από το ιστορικό σου brand.

Το γεγονός ότι ένας CEO δισεκατομμυρίων επιλέγει να κοιτάζει την “απειλή” κατάματα κάθε πρωί στο ντουλάπι του, και ένας άλλος προτιμά να καταγράψει ζημιές δισεκατομμυρίων ακυρώνοντας projects αντί να παραδώσει μέτρια προϊόντα, αποδεικνύει ότι η επιβίωση απαιτεί τη βίαιη συντριβή του εταιρικού εγωισμού. Αν δεν αναγνωρίσεις την ανωτερότητα του ανταγωνιστή σου και δεν αναδιαρθρώσεις εκ βάθρων το μοντέλο σου, απλώς θα παρακολουθήσεις την εταιρεία σου να γίνεται παρελθόν. Τόσο απλά…