Tο φετινό καλοκαίρι δεν αποτελεί απλώς άλλη μία τουριστική σεζόν για τη χώρα, αλλά το πλέον κρίσιμο, υπαρξιακό σταυροδρόμι για τη μακροπρόθεσμη πορεία της ελληνικής οικονομίας. Το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF), το οποίο τροφοδότησε με πρωτοφανή ρευστότητα και επενδυτική ορμή την εγχώρια αγορά μετά τη λαίλαπα της πανδημίας, έχει εισέλθει στην τελική και πιο επικίνδυνη ευθεία του. Με τον συνολικό προϋπολογισμό του προγράμματος να αγγίζει τα 36 δισ. ευρώ μοιρασμένα σχεδόν ισόποσα σε άμεσες επιχορηγήσεις και χαμηλότοκα δάνεια, η Ελλάδα καλείται να πατήσει τέρμα το γκάζι προκειμένου να μην επιστρέψει στις Βρυξέλλες ούτε ένα πολύτιμο ευρώ.
Ο χρόνος τελειώνει ανεπιστρεπτί. Μέχρι τον προσεχή Αύγουστο και Σεπτέμβριο, η Αθήνα οφείλει να έχει προετοιμάσει και υποβάλει τα τελικά αιτήματα πληρωμής προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς το πρόγραμμα ρίχνει οριστικά αυλαία στο τέλος του 2026.
H πραγματική εικόνα της απορρόφησης και η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη
Από στενά στατιστικής άποψης, η χώρα μας έχει καταγράψει αξιοσημείωτες επιδόσεις, διατηρώντας σταθερά μία από τις κορυφαίες θέσεις απορρόφησης ανάμεσα στα 27 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κατάφερε να φέρει εγκαίρως στα κρατικά ταμεία διψήφιο αριθμό δισεκατομμυρίων, μέσω αλλεπάλληλων επιτυχημένων αιτημάτων εκταμίευσης.
Γνωρίζουμε άριστα ότι το «τελευταίο μίλι» είναι παραδοσιακά το πιο δύσβατο. Προκειμένου να απελευθερωθούν οι τελευταίες δόσεις, πρέπει να εκπληρωθούν δεκάδες αυστηρά ορόσημα (milestones). Αυτά δεν αφορούν πλέον τη θεωρητική ψήφιση κάποιων μεταρρυθμιστικών νομοσχεδίων στη Βουλή, αλλά την πρακτική, πιστοποιημένη ολοκλήρωση βαρέων υποδομών και την πλήρη ψηφιοποίηση κρατικών λειτουργιών. Το χρήμα των ευρωπαϊκών επιχορηγήσεων είναι μεν «καθαρό» και μη επιστρεπτέο, όμως συνοδεύεται από μια αμείλικτη ρήτρα: αν τα έργα δεν έχουν παραδοθεί λειτουργικά εντός του σφιχτού χρονοδιαγράμματος, τα αντίστοιχα κεφάλαια απλώς χάνονται οριστικά.
η συνέχεια στο govnews.gr
